Café, zume e cebolas: novo poema!

Hoxe, cúmprense 30 anos da caída do muro de Berlín. Supoño que este tipo de derrubamentos deberían ter consecuencias nos actos posteriores. Nas conciencias, nas reflexións… Non sei, nas urnas. Na memoria. En definitiva, na historia que construímos e derruímos.

Pensando sobre isto, lembrei que hai un poema que escribín hai dous anos e medio no cal nomeo a East Side Gallery. Inédito, pois, decidín que non habería mellor día para partillar un texto coma este. Sobre todo por dúas razóns. A primeira é que xa algún de vós me dixestes que ultimamente non subo textos novos nin publico libros novos (a ver, disto non teño eu a culpa!). A segunda é que neste novo poema conviven varios espazos, varias persoas e varias lembranzas. E caben. O máis bonito é que, se ordenamos ben os versos, caben todas esas cousas que semellaban tan afastadas entre si.

Con todo, púxenlle un título só para poder engadirlle á lapela. Porque, en realidade, estas memorias non teñen un título: teñen unha pel.

Lede aquí o novo poema!👈🏼

Presentación d’Un xardín de medio lado en Santiago de Compostela

Hai unhas semanas, penduraba unha crítica que Armando Requeixo fixo do libro Un xardín de medio lado. 17 poetas da Urutau na Galiza. Hoxe, 7 de novembro, chega este libro conxunto de autores galegos publicados na Urutau a Santiago de Compostela. A cita é ás 20:00 horas.

Paradoxalmente, hoxe cúmprense un ano exacto dende que anunciei nas redes o lanzamento primeiro do meu libro, Linguaxes dixitais. Foi o 14 de decembro do 2018 na Agrupación Cultural Alexandre Bóveda. Aproveito a ocasión para reiterar de novo o agradecemento á agrupación e a Emma Pedreira, polo agarimo. E a todos os asistentes, por superar con fartura as miñas expectativas.

O libro que se presenta hoxe contén tres poemas do poemario. Se queredes saber máis sobre o poemario (percurso do mesmo, algúns poemas de mostra, videopoemas, críticas que se fixeron sobre el etc.), non deixedes de visitar as distintas lapelas de Linguaxes dixitais ou dos videopoemas deste mesmo WordPress.

Haiku en Shanghai a Barcelona

Como xa anunciaba meses atrás, o libro Shanghai a Barcelona (Premio Xerais de Novela 2019) de Amador Castro Moure contén unhas liñas miñas. Concretamente, tres versos: o haiku que pecha a novela. Engadino aos meus poemas soltos.

Tiven a sorte de ler en primicia a obra, que estaba certa de que acadaría gran repercusión, como de feito así foi. Deséxolle agora os mellores quilómetros e ollos a estas acesas páxinas de desacougo territorial. Se aínda non a lestes, estades tardando. Probabelmente a única oportunidade de lerme a min nun libro de narrativa!

agradecementos
Shanghai a Barcelona, páx. 13
haiku
Shanghai a Barcelona, páx. 193

Crítica de Armando Requeixo d’Un xardín de medio lado

Ao pouco de aparecer a crítica que Miguel Anxo Fernán Vello fixo do noso Arquitecturas no Sermos Galiza, apareceu esta outra crítica de Armando Requeixo da antoloxía de poetas galegos presentada por Urutau hai un par de meses: Un xardín de medio lado. 17 poetas da Urutau na Galiza. Neste libro, aparecen tres poemas de Linguaxes dixitais.

Deixo abaixo a captura da páxina escrita por Requeixo e aproveito para anunciar que, proximamente, Arquitecturas volverá a estar por Santiago de Compostela un xoves á noite e chegará por fin a Cee un sábado á noite. Noites de poesía en común! Vindes?

Foto de Marcus Daniel Cabada.

Arquitecturas no Sermos Galiza (por Miguel Anxo Fernán Vello)

No Sermos Galiza de onte, pódese ler un agasallo que Miguel Anxo Fernán Vello redactou para min e outros seis poetas. O compañeiro Luís Mazás fíxolle chegar o noso libro Arquitecturas, cuxa achega miña podedes ler aquí👈, xunto co seu primeiro poemario (Três tempos, publicado no 2016).

Alén de compañeiros no mundo da escrita poética ou da dedicación á poesía dende diferentes ámbitos, Luís e Miguel Anxo comparten tamén un pasado laboral. Eu, porén, non comparto nada con Miguel Anxo. Nada aparentemente. Polo tanto, imaxinade o que é abrir un artigo do que non agardas nada demasiado emocionante ou que altere o teu ánimo e atopar que unha persoa (e non calquera persoa: Miguel Anxo Fernán Vello!) te lembra con tanto detalle e agarimo, logo de tantos anos. Hai textos que cómpre «telos e posuílos e a conmoción que provoca a súa lectura» son «portas abertas ao coñecemento e á sabedoría» de que alguén nos lembra. Tan necesario ás veces. Tan necesario para seguir. Grazas, polo tanto, a Luís por permitilo e a Miguel Anxo por facelo.

Tamén quero agradecer e pór en destaque outra cousa: grazas a Miguel Anxo por escoller, de entre todos os colaboradores do libro Arquitecturas, a unha muller poeta nova e non coñecida. En clara minoría feminina no conxunto de micro-poemarios que recolle o libro, é unha aposta por parte do autor do artigo escoller non só a unha muller, senón a unha muller coma min. Podería ser Eilún e a paz que «navega a expresión» sería a mesma: necesaria e lamentabelmente sorprendente. Aínda así, fun eu: moitísimas moitísimas grazas. Haberá que continuar fluíndo!

Sermos
«Notas ao vivo: Dous libros de poemas (72)», no Sermos Galiza, por Miguel Anxo Fernán Vello (10/10/2019).

Por certo, o libro colectivo pódese adquirir dende a editorial ou nas librarías que traballan coa distribuidora Disgalibro. Ademais de, por suposto, nas presentacións. Hoxe, Ramiro (poeta recollido no libro) estará presentando un poemario propio en Ferrol. Se andades por alí, acompañádeo e preguntádelle tamén por este outro libro. Estará canda el Alberte (editor e colaborador do libro colectivo).

Memorias de aniversarios

Esta noite (concretamente, ás 23:43), cumpriranse dous anos desta foto. Moitos quilómetros e poucos graos Celsius para coincidir coa «Canción de vuelta» de Vetusta Morla.

Quero lembrar este reinicio cun novo poema na sección de poemas soltos: «Aniversarios». 👈🏼 Faltan tres versos (que oxalá poidades ler moi cedo).

A rodar!Foto de Clara Vidal.

Fototeca na AELG

Xa están dispoñíbeis as fotografías que me fixeron na Asociación de Escritores en Lingua Galega. Botádelle un ollo a estas e aos vídeos, se aínda non o fixestes.

1568114556049Clara_Vidal_3 (1).jpg

Aproveito para lembrar que é setembro: mes de volver a comezar.

Cómpre traballar novas poéticas!

Segunda presentación de Linguaxes dixitais na Coruña

Resta menos dunha semana para que Tito e mais eu volvamos a facer unha presentación dupla: Linguaxes dixitais e O latexar do barrio veranse as caras de novo o 23 de agosto ás 20:00 no Centro Social A Comuna (no barrio coruñés de Monte Alto).

Podedes marcar o evento do Facebook dende aquí. Tamén podedes ler unhas palabras que eu mesma escribín sobre o seu libro de relatos nesta outra ligazón.

Narrativa e poesía para noite de venres! Vés?

Videoteca na AELG

Hai unhas semanas, chamáronme da Asociación de Escritores en Lingua Galega (AELG) para me facer unha videoteca e unha fototeca que pendurar na miña páxina de socia. Como me pillaba ao lado da casa, non me puiden negar e alá fun!

A fototeca aínda non está dispoñíbel (xa avisarei), mais a videoteca xa si. Son catro vídeos independentes:

  1. Lectura dun poema de Linguaxes dixitais, que tamén podedes ver aquí videopoemado. Preme aquí para ver o vídeo.
  2. Lectura dun poema de Pilar Pallarés. Preme aquí para ver o vídeo.
  3. Resposta á pregunta da orixe da miña vocación literaria e por que comecei a escribir. Preme aquí para ver o vídeo.
  4. Resposta sobre os meus referentes literarios ou que autorías alimentan a miña obra. Preme aquí para ver o vídeo.

Se non che interesan estes catro vídeos, recoméndochos igualmente porque case non me equivoquei dicindo o que pretendía, estou perfectamente maquillada e non se me notan nada as olleiras. Un luxo que se verá mellorado o día que penduren as fotos. Agardando fico recomendándovos voces e libros (no vídeo 4) do meu percurso persoal.

 

Micropoemario galardoado pola UDC

O pasado mes de maio estivo cargado de actos poéticos nos que participei para celebrar e conmemorar o día das Letras. Uns días antes do 17, volvín ao que supón dende hai moitos anos unha segunda casa na miña vida: a facultade de Filoloxía da Universidade da Coruña (UDC). Alí, entregáronme un galardón na modalidade en lingua galega conseguido no XXVI Premio de Creación Literaria e Ensaio da Facultade de Filoloxía da Universidade da Coruña, que se celebrou este ano. O título da obra era Escornar contra ti e, aberta a plica, estaba outra vez o meu nome.

É o cuarto premio que recollo na UDC deste tipo, polo que para os próximos anos, terei que ir pensando en participar nos premios literarios das universidades de Vigo e Santiago de Compostela. Polo de agora, lonxe xa das brincadeiras, quero pór en destaque a importancia dos premios de creación a todos os niveis (pequenos, medianos e grandes), de todos os xéneros (poesía, ensaio, teatro e narrativa; aínda que tamén se entregou premio a tradución científica) e o apoio cultural que estes precisan de todas e todos nós.

Para ilustrar a miña preocupación, comentarei que dende o primeiro que gañei da UDC no 2013 a este no 2019, pasáronse de premios para 8 categorías a só 3. Cómpre repararmos no apoio que se precisa e no traballo que hai detrás de cada convocatoria e participante.

Podes ler o micropoemario premendo aquí. 👈